នៅក្នុងនាទីយល់ដឹងអំពីជំនួញរបស់យើង នៅសប្តាហ៍នេះ សេង ឌីណា សូមលើកឡើងអំពីយុទ្ធសាស្រ្តនៃការវិនិយោគលើមូលបត្រ។ តើគួរវិនិយោគលើមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ (ភាគហ៊ុន) ឬលើសញ្ញាប័ណ្ណ? តើត្រូវពិនិត្យលើចំណុចអ្វីខ្លះ មុននឹងសម្រេចចិត្តទិញ ឬលក់មូលបត្រណាមួយ? សេង ឌីណា បានជួបសម្ភាសន៍ជាមួយ លោក លី វីរៈ ដែលបច្ចុប្បន្នជាបេក្ខជនត្រៀមចូលជាសមាជិកអ្នកវិភាគហិរញ្ញវត្ថុ អន្តរជាតិ (CFA) នៅប្រទេសកាណាដា។
នៅក្នុងនាទីយល់ដឹងអំពីជំនួញរបស់យើង នៅសប្តាហ៍នេះ សេង ឌីណា សូមលើកឡើងអំពីដំណើរការនៃការទិញ-លក់មូលបត្រ។ តើមានតួអង្គសំខាន់ៗអ្វីខ្លះ នៅក្នុងការទិញ-លក់មូលបត្រ? តើការទិញ-លក់មូលបត្រប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងដូចម្តេច? តើការវិនិយោគលើមូលបត្រ ខុសពីការលេងល្បែងស៊ីសងត្រង់ណាខ្លះ? សេង ឌីណា បានជួបសម្ភាសន៍ជាមួយ លោក លី វីរៈ ដែលបច្ចុប្បន្នជាបេក្ខជនត្រៀមចូលជាសមាជិកអ្នកវិភាគហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ (CFA) នៅប្រទេសកាណាដា។
ដើម្បីស្វែងយល់បន្ថែមអំពីទីផ្សារមូលបត្រនៅកម្ពុជា សូមអានវិបសៃត៍របស់គណៈកម្មការមូលបត្រកម្ពុជា www.secc.gov.kh
គេរំពឹងថា ការបើកទីផ្សារមូលបត្រ អាចនឹងផ្តល់ការងារយ៉ាងច្រើនដល់ប្រជាជនកម្ពុជា។ ក៏ប៉ុន្តែ បញ្ហាដែលអាចចោទឡើង គឺទាក់ទងនឹងធនធានមនុស្ស ពីព្រោះថា ការទិញលក់មូលបត្រ គឺជារឿងដ៏ថ្មីស្រឡាងមួយ សម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា។ ដើម្បីធ្វើការក្នុងទីផ្សារមូលបត្រ តើគេត្រូវការចំណេះដឹងអ្វីខ្លះ ? តើគ្រឹះស្ថានអប់រំ នៅកម្ពុជា បច្ចប្បន្ននេះ ផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលគ្រប់គ្រាន់ ខាងវិស័យមូលបត្រនេះឬទេ ?
សេង ឌីណា បានជួបសម្ភាសន៍ជាមួយលោក ស៊ន សុខណា ប្រធានវិទ្យាស្ថានហិរញ្ញវត្ថុកម្ពុជា ដែលជាវិទ្យាស្ថានកម្ពុជាដំបូងគេ ដែលផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាល ក្នុងវិស័យមូលបត្រ។
តើភាគហ៊ុន (តាមភាសាអង់គ្លេសថា Stock) និងសញ្ញាប័ណ្ណ (តាមភាសាអង់គ្លេសថា Bond) ខុសគ្នាត្រង់ណា?
ដើម្បីឆ្លើយនឹងសំណួរនេះ សេង ឌីណា បានជួបសម្ភាសជាមួយលោក ឈីវ សុខថេត នាយកប្រតិបត្តិវិទ្យាស្ថាន CMI CAMBODIA ដែលជាវិទ្យាស្ថានជំនាញខាងទីផ្សារមូលធនកម្ពុជា។
ស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃ គេតែងតែឮព័ត៌មានអំពី “ផ្សារភាគហ៊ុន”។ ផ្សារភាគហ៊ុនឡើងថ្លៃ, ផ្សារភាគហ៊ុនចុះថ្លៃ, ផ្សារភាគហ៊ុនដួលដាំដូង, កម្ពុជាជិតបើកផ្សារភាគហ៊ុន ។ល។ មានលោក-អ្នកស្តាប់ខ្លះបានសរសេរលិខិតមកសុំឲ្យវិទ្យុយើងពន្យល់ អំពី “ផ្សារភាគហ៊ុន”នេះ។
ផ្សារភាគហ៊ុន គឺជារឿងស្មុគស្មាញ ដែលពិបាកនឹងពន្យល់ឲ្យលម្អិតអស់ក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ក៏ប៉ុន្តែ ដើម្បីជាជំនួយខ្លះៗ ក្នុងការស្វែងយល់អំពីផ្សារភាគហ៊ុន ខាងក្រោមនេះ គឺជាសំណួរ-ចម្លើយសាមញ្ញខ្លីៗ។
តើផ្សារភាគហ៊ុនជាអ្វី?
បើនិយាយឲ្យខ្លី សាមញ្ញ ហើយស្រួលស្តាប់ ផ្សារភាគហ៊ុន គឺជាកន្លែងដែលគេទិញ-លក់ភាគហ៊ុន។
ចុះ ភាគហ៊ុន ជាអ្វី? ភាគហ៊ុន គឺជាចំណែកដើមទុន ដែលគេដាក់ចូលទៅក្នុងក្រុមហ៊ុនណាមួយ។ នៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនចំណេញ ម្ចាស់ភាគហ៊ុនក៏បានចំណេញ ហើយបើក្រុមហ៊ុនខាត ម្ចាស់ភាគហ៊ុនក៏ខាត។ ការចំណេញ ឬខាតនេះ វាសមាមាត្រទៅនឹងចំណែកភាគហ៊ុនដែលខ្លួនមាន។ បើមានភាគហ៊ុនច្រើន ពេលចំណេញ ក៏ចំណេញច្រើន ហើយពេលខាត ក៏ខាតច្រើន។
ក្រុមហ៊ុនខ្លះ គេយកភាគហ៊ុនមួយផ្នែកទៅដាក់លក់ នៅលើទីផ្សារភាគហ៊ុន។ ប៉ុន្តែ មិនមែនគ្រប់តែក្រុមហ៊ុនទាំងអស់អាចលក់ភាគហ៊ុនបានទេ។ ទាល់តែជាប្រភេទក្រុមហ៊ុន ដែលច្បាប់កំណត់ថាអនុញ្ញាតឲ្យលក់ភាគហ៊ុនបាន ទើបអាចចុះភាគហ៊ុនលក់បាន។
តើអ្នកទិញភាគហ៊ុនអាចទទួលបានផលចំណេញអ្វីខ្លះ? ហើយអាចខាតបង់អ្វីខ្លះ?
កាលណាអ្នកណាទិញភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុនណាមួយ អ្នកនោះនឹងក្លាយជាម្ចាស់ហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុននោះ ហើយមានសិទ្ធិដូចម្ចាស់ហ៊ុនផ្សេងទៀតដែរ ដូចជា សិទ្ធិបោះឆ្នោតជ្រើសរើសសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាភិបាលក្រុមហ៊ុន ជាដើម។ គ្រាន់តែថា អ្នកណាមានភាគហ៊ុនច្រើន មានសំឡេងបោះឆ្នោតច្រើន អ្នកមានភាគហ៊ុនតិច មានសំឡេងតិច។
នៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនរកស៊ីបានចំណេញលុយ ហើយគេយកលុយចំណេញនេះមកចែកគ្នា ម្ចាស់ភាគហ៊ុនទាំងអស់ទទួលបានចំណែកប្រាក់ចំណេញនេះ ស្របទៅតាមភាគហ៊ុនដែលខ្លួនមាន។ បើមានភាគហ៊ុន ១% បានចំណេញ ១%។ ប៉ុន្តែ បើក្រុមហ៊ុនខាតវិញ ក៏ខាតទៅតាមចំណែកភាគហ៊ុននេះដែរ។
ហេតុអ្វីបានជាមានអ្នកលេងភាគហ៊ុនខ្លះចំណេញ ឬក៏ខាត រាប់ម៉ឺន ឬរហូតដល់រាប់លានដុល្លារ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក?
អ្នកលេងភាគហ៊ុនបែបនេះ ទិញភាគហ៊ុនមិនមែនទុកចាំទទួលចំណែកលុយចំណេញពីក្រុមហ៊ុនទេ គឺទិញមក ដើម្បីលក់ទៅវិញ យកចំណេញភ្លាមៗ។ ក្នុងករណីនេះ ភាគហ៊ុន ត្រូវក្លាយទៅជាទំនិញ ដែលគេលក់ចេញ ទិញចូល ដូចទំនិញដែលគេលក់នៅលើទីផ្សារធម្មតាដែរ។
ឧទាហរណ៍៖ ពេលខ្ញុំឮដំណឹងអំពីរឿងជំងឺផ្តាសាយអា កំពុងតែរីករាលដាលឡើង នៅម៉ិចស៊ិច ខ្ញុំវិភាគទៅ ឃើញថា ជំងឺនេះជាជំងឺឆ្លងខ្លាំង ដែលអាចរាលដាលទៅប្រទេសផ្សេងៗទៀត។ ដើម្បីបង្ការកុំឲ្យជំងឺនេះឆ្លងរាលដាល គេប្រាកដជាត្រូវនាំគ្នាចាក់វ៉ាក់សាំង។ អ៊ីចឹង ក្រុមហ៊ុនផលិតវ៉ាក់សាំងប្រាកដជាលក់វ៉ាក់សាំងបានច្រើន ហើយចំណេញលុយច្រើន។ ដល់ពេលនោះ ភាគហ៊ុនក្រុមហ៊ុនផលិតវ៉ាក់សាំង ប្រាកដជាឡើងថ្លៃកប់ពពក ព្រោះអ្នកណាក៏ចង់ទិញភាគហ៊ុននេះដែរ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏ប្រមូលទិញភាគហ៊ុនក្រុមហ៊ុននេះទុក ទាន់ពេលនៅថោក។ ពេលដែលភាគហ៊ុននេះឡើងថ្លៃ ខ្ញុំក៏លក់ចេញទៅវិញភ្លាម យកចំណេញ។ ខ្ញុំចេះតែបន្តធ្វើអ៊ីចឹងរហូតទៅ ជាមួយក្រុមហ៊ុនផ្សេងទៀតក៏ធ្វើដូចគ្នា! ជួនកាលទិញពេលនេះ មួយម៉ោងក្រោយឡើងថ្លៃ លក់ទៅវិញភ្លាមក៏មាន។
ផ្ទុយទៅវិញ បើការវិភាគរបស់ខ្ញុំខុស ភាគហ៊ុនមិនឡើងថ្លៃ ស្រាប់តែចុះថ្លៃទៅវិញ ខ្ញុំក៏ខាតបង់ទៅតាមនោះដែរ។ បើសិនជាខ្ញុំដឹងខ្លួនទាន់ ពេលឃើញភាគហ៊ុនចាប់ចុះបន្តិច ខ្ញុំប្រញាប់លក់ចេញភ្លាមៗ ខ្ញុំខាតដែរ តែខាតតិច។ ក៏ប៉ុន្តែ ពេលខ្លះ ខ្ញុំមិនចង់លក់ចេញភ្លាមទេ អង្គុយចាំមើល ក្រែងវាឡើងមកវិញ។ បើវាឡើងមកវិញមែនវាគ្រាន់ ប៉ុន្តែ បើវាចេះតែចុះទៅទៀត ហើយខ្ញុំចេះតែចាំ ដល់ពេលមួយវាចុះទាបខ្លាំង បានខ្ញុំលក់ចេញ ពេលនោះខ្ញុំក៏ខាតឡុងចុងអ៊ីចឹងទៅ។
សូមបញ្ជាក់ថា ការលេងភាគហ៊ុនបែបនេះ គឺជារឿងប្រថុយប្រថានបំផុត។ ជួនកាល ចំណេញមក ខាតទៅវិញអស់ទៅវិញភ្លាមក៏មាន។ ខាតទាំងដើមអស់ទៅទៀតក៏មាន ប្រៀបដូចទៅនឹងការភ្នាល់ល្បែងដូច្នេះដែរ។ ការលេងភាគហ៊ុនរបៀបនេះឯង ដែលពេលខ្លះ ធ្វើឲ្យផ្សារភាគហ៊ុនដួលដាំដូង ហើយពេលខ្លះបង្កើតទៅជាវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុពាសពេញពិភពលោកក៏មាន។
តើអ្វីទៅជាមូលហេតុដែលនាំឲ្យភាគហ៊ុនឡើងថ្លៃ ឬចុះថ្លៃ?
ដោយសារតែភាគហ៊ុន ត្រូវគេយកមកទិញដូរយកចំណេញ ដូចទំនិញធម្មតា អ៊ីចឹង ភាគហ៊ុនឡើងថ្លៃ ឬក៏ចុះថ្លៃ វាគោរពទៅតាមច្បាប់ទីផ្សារធម្មតា ពោលគឺ វាអាស្រ័យទៅលើផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការ។ គឺអ្នកទិញ-លក់ភាគហ៊ុននេះឯង ដែលជាអ្នកកំណត់ថ្លៃ។ បើមានអ្នករកទិញច្រើន មិនសូវមានអ្នកចង់លក់ វាក៏ឡើងថ្លៃ។ បើមានអ្នកលក់ច្រើន មិនសូវមានអ្នកទិញ វាក៏ធ្លាក់ថ្លៃ។
អ្នកលេងភាគហ៊ុន គេនាំគ្នាលក់ ឬក៏នាំគ្នាទិញ គឺវាអាស្រ័យទៅលើការវិភាគរបស់អ្នកលេងម្នាក់ៗ ដែលគេមើលទៅថា តើភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុនណាមួយនឹងឡើងថ្លៃ ឬចុះថ្លៃ? ហើយការវិភាគនេះ គេធ្វើឡើងទៅលើហេតុការណ៍ផ្សេងៗ ដែលទាក់ទងនឹងក្រុមហ៊ុននេះ (សូមមើលឧទាហរណ៍ខាងលើ អំពី ក្រុមហ៊ុនផលិតវ៉ាក់សាំង និងគ្រុនផ្តាសាយអា)។
ឧទាហរណ៍មួយទៀត ពេលខ្លះ គ្រាន់តែមានលេចឮដំណឹងព្រាលៗមកថា អ៊ីស្រាអែលចង់ប្រើកម្លាំងទ័ពវាយប្រហារលើអៀរ៉ង់ ភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុនប្រេងក៏ចាប់ធ្លាក់ចុះគ្រឹប ក៏មាន។
នៅពេលដែលគេនិយាយថា ភាគហ៊ុននេះ ឬភាគហ៊ុននោះ មាន ១០០០ Points ឬក៏ ២០០០Points តើមានន័យថាម៉េច?
១០០០ ឬ២០០០ Points នេះ មិនមែនជាថ្លៃភាគហ៊ុនទេ គ្រាន់តែជាសន្ទស្សន៍តែប៉ុណ្ណោះ។ សន្ទស្សន៍របស់ភាគហ៊ុននេះ កំណត់ដោយក្រុមហ៊ុន ដែលមានជំនាងខាងហ្នឹង។ គេប្រើប្រាស់សន្ទស្សន៍ភាគហ៊ុន ដើម្បីតាមដានមើល អំពីការវិវឌ្ឍនៃទីផ្សារភាគហ៊ុន។ ឧបមាថា ពេលចាប់បើកលក់ពេលព្រឹក ភាគហ៊ុនមាន ១០០០ Point ហើយស្រាប់តែ ថ្ងៃរសៀល វាចុះមកនៅត្រឹម ៩០០ មានន័យថា ភាគហ៊ុនធ្លាក់ចុះ ១០០ Points ស្មើនឹង ១០% ឬក៏បើឡើងដល់ ១១០០ មានន័យថា ភាគហ៊ុនវាកើនឡើង ១០%។
អ្វីដែលសំខាន់ គឺមិនមែនចំនួន Point ១០០០, ២០០០ ឬក៏ ៣០០០ពាន់នេះទេ។ អ្វីដែលគេតាមដានខ្លាំងជាងគេ គឺភាគរយ ដែលអាចឲ្យគេដឹងថា ភាគហ៊ុននៅកន្លែងណាមួយ វាកើនឡើង ឬក៏ធ្លាក់ចុះ? បើកើនៗប៉ុន្មាន? បើចុះៗប៉ុន្មាន? ត្រូវទិញ ឬក៏ត្រូវលក់? លក់ឥឡូវ ឬមួយក៏ចាំបន្តិចទៀត?
តើធ្វើម៉េចដើម្បីឲ្យដឹងថាភាគហ៊ុន ដែលយើងមាននៅនឹងដៃ គិតជាលុយ មានតម្លៃប៉ុន្មាន?
វាអាស្រ័យថា តើយើងមានភាគហ៊ុនក្រុមហ៊ុនអ្វី? ភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុននីមួយៗមានតម្លៃខុសៗគ្នា។
តាមការពិត ភាគហ៊ុនមួយ មិនឡើងថ្លៃ ឬចុះថ្លៃភ្លាមៗ ដូចដែលយើងឃើញនៅលើទីផ្សារភាគហ៊ុនទេ។ ឧបមាថា ក្រុមហ៊ុនមួយមានដើមទុន ១លានដុល្លារ ហើយបែងចែកជា១លានភាគហ៊ុន។ អ៊ីចឹង ១ភាគហ៊ុន គឺថ្លៃ១ដុល្លារ ហើយនៅតែ១ដុល្លារអ៊ីចឹងរហូត លើកលែងតែដល់ពេលណាមួយ គេបង្កើនដើមទុនក្រុមហ៊ុននេះដល់ ២លាន ពេលនោះ ទើបថ្លៃភាគហ៊ុនឡើងដល់ ២ដុល្លារក្នុងមួយហ៊ុន។ បើគណនាតាមតម្លៃភាគហ៊ុនបែបនេះ មិនមានអ្វីស្មុគស្មាញនោះទេ។ ១ហ៊ុនថ្លៃ១ដុល្លារ បើយើងមាន១ពាន់ហ៊ុន គឺស្មើនឹង១ពាន់ដុល្លារ។
ក៏ប៉ុន្តែ តម្លៃភាគហ៊ុន នៅលើទីផ្សារភាគហ៊ុនវាខុសពីតម្លៃហ៊ុន ដែលក្រុមហ៊ុនចុះបញ្ជីលក់។ តម្លៃភាគហ៊ុន នៅលើទីផ្សារភាគហ៊ុន ប្រែប្រួលឡើងចុះភ្លាមៗ មិនទៀងទាត់នោះទេ។ ដូច្នេះ តម្លៃភាគហ៊ុន ដែលអ្នកណាម្នាក់មានក្នុងដៃ វាប្រែប្រួលទៅតាមពេលវេលា។ ឧបមាថា ខ្ញុំមានភាគហ៊ុនក្រុមហ៊ុនតូតាល់ ចំនួន ១ពាន់ហ៊ុន។ តាមតម្លៃលើទីផ្សារ នៅពេលនេះ ម៉ោងនេះ ភាគហ៊ុនតូតាល់ ថ្លៃ១០ដុល្លារ ក្នុង១ហ៊ុន។ អ៊ីចឹង ខ្ញុំមាន១ពាន់ហ៊ុន វាស្មើនឹង ១ម៉ឺនដុល្លារ។ ក៏ប៉ុន្តែ ដរាបណាខ្ញុំមិនទាន់លក់ភាគហ៊ុនទាំងនេះចេញផុតពីដៃទេ ១ម៉ឺនដុល្លារនេះ គ្រាន់តែជាតម្លៃលើក្រដាសប៉ុណ្ណោះ។ កន្លះម៉ោងក្រោយវាអាចរលាយបាត់ទៅអស់ក៏មាន ឬក៏វាអាចកើនឡើងរហូតដល់ទៅ២ម៉ឺនក៏ថាបាន។
តើពាក្យថា “ទីផ្សារមូលបត្រ” និង “ទីផ្សារភាគហ៊ុន” ជាពាក្យតែមួយ ឬក៏ពាក្យពីរមានន័យខុសគ្នា?
និយាយឲ្យត្រឹមត្រូវមែនទែន ពាក្យពីរនេះមានន័យខុសគ្នា។ តាមពិត ភាគហ៊ុនគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយប៉ុណ្ណោះ នៃមូលបត្រ។ ក្រៅពីភាគហ៊ុន នៅមានមូលបត្រផ្សេងទៀត ដែលគេយកមកធ្វើការទិញ-ដូរ នៅលើទីផ្សារមូលបត្រដែរ ដូចជា មូលបត្របំណុល មូលបត្រជាវត្ថុធាតុដើម ឬជារូបិយវត្ថុ ។ល។ និង។ល។
ដោយសារ តែពីដំបូងឡើយ ភាគហ៊ុន គឺជាប្រភេទមូលបត្រ ដែលគេទិញ-លក់ច្រើនជាងគេ។ ទើបយើងចំណាំតែនិយាយ “ផ្សារភាគហ៊ុន” ជាប់មាត់រហូតមក។ ប៉ុន្តែ បើតាមភាសាបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ គេត្រូវហៅថា “ទីផ្សារមូលបត្រ”។
ប្រសិនបើលោក-អ្នកចង់ដឹងបន្ថែម អំពីផ្សារភាគហ៊ុន (ផ្សារមូលបត្រ) សូមអានវែបសៃត៍របស់គណៈកម្មការមូលបត្រកម្ពុជា (http://www.secc.gov.kh)។
នៅក្នុងនាទីយល់ដឹងអំពីជំនួញ នៅសប្តាហ៍នេះ សេង ឌីណា នឹងផ្តោតទៅលើប្រធានបទមួយទៀត គឺ “យុទ្ធសាស្រ្តក្នុងការធ្វើជំនួញ” តាមរយៈបទសម្ភាសន៍ជាមួយលោក លី វីរៈ។
លោក លី វីរៈបានបញ្ចប់ការ សិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតផ្នែកពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ ពីវិទ្យាស្ថាន AIT នៅប្រទេសថៃ និងអនុបណ្ឌិតផ្នែកពាណិជ្ជកម្មមួយទៀត ពីប្រទេសបារាំង។ ក្រៅពីមានបទពិសោធន៍ការងារក្នុងវិស័យពាណិជ្ជកម្ម លោកក៏ធ្លាប់ធ្វើជាសាស្រ្តាចារ្យផ្នែកពាណិជ្ជកម្មផងដែរ នៅតាមសកលវិទ្យាល័យមួយចំនួន នៅទីក្រុងភ្នំពេញ។ សព្វថ្ងៃ លោក កំពុងសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតផ្នែកគ្រប់គ្រងវិនិយោគ នៅកាណាដា។
លោកលី វីរៈ នឹងធ្វើការបកស្រាយចំពោះសំណួរមួយចំនួន ជុំវិញយុទ្ធសាស្រ្តក្នុងការធ្វើជំនួញ៖ តើអ្វីទៅជាយុទ្ធសាស្រ្តពាណិជ្ជកម្ម? តើហេតុអ្វីបានជាអ្នកធ្វើជំនួញចាំបាច់ត្រូវមានយុទ្ធសាស្រ្ត? តើអ្នកធ្វើជំនួញអាចមានជម្រើសយុទ្ធសាស្រ្តអ្វីខ្លះ?
នៅក្នុងនាទីយល់ដឹងអំពីច្បាប់ នៅសប្តាហ៍នេះ សេង ឌីណា បានជួបសម្ភាសន៍ជាមួយមេធាវី គង់ ច័ន្ទរស្មី ស្តីអំពីនីតិវិធីក្នុងការបង្កើតក្រុមហ៊ុន នៅកម្ពុជា។
នៅក្នុងការបង្កើតក្រុមហ៊ុន ក្រោយពីបានធ្វើការសិក្សាលម្អិតទៅលើទីផ្សារ ដែលចង់រកស៊ីរួចហើយ បានរៀបចំផែនការអាជីវកម្មរួចហើយ មានដើមទុនហើយ គេត្រូវគិតគូរអំពីបញ្ហាច្បាប់វិញម្តង ជាពិសេស គឺអំពីនីតិវិធីនៃការបង្កើតក្រុមហ៊ុន។
តើគេគួរបង្កើតជាក្រុមហ៊ុនប្រភេទណា? តើគេត្រូវបំពេញល័ក្ខខ័ណ្ឌអ្វីខ្លះ ដើម្បីបង្កើតក្រុមហ៊ុនមួយបាន? តើគេត្រូវបំពេញតាមនីតិវិធីអ្វីខ្លះ ដើម្បីចុះបញ្ជីក្រុមហ៊ុនឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមផ្លូវច្បាប់?
លោកស្រីគង់ ច័ន្ទរស្មី ដែលជាមេធាវី នៅការិយាល័យមេធាវីមួយ ឈ្មោះ HBS LAW FIRM AND CONSULTANTS ឆ្លើយនឹងសំណួរទាំងនេះ។
នៅក្នុងនាទីយល់ដឹងអំពីជំនួញ នៅថ្ងៃនេះ សេង ឌីណា សូមលើកយកបញ្ហាមីក្រូឥណទានមកបកស្រាយ។
ជាទូទៅ គេសង្កេតឃើញថា ស្ថាប័នមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ ច្រើនតែមានសកម្មភាពខ្លាំង នៅតាមបណ្តាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ដែលមានប្រជាជនក្រីក្រច្រើន។ កម្ពុជា ដែលជាប្រទេសមានប្រជាជនក្រីក្រច្រើនដែរនោះ ស្ថិតក្នុងចំណោមប្រទេស ដែលស្ថាប័នមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ មានសកម្មភាពកើនឡើងខ្លាំងជាងគេ។
នៅក្នុងបទសម្ភាសន៍ជាមួយ សេង ឌីណា លោក អេង មុន្នីរិទ្ធ មន្រ្តីប្រតិបត្តិនៃស្ថាប័នមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុមួយ នៅកម្ពុជា ពន្យល់អំពីថា តើអ្វីទៅជាមីក្រូឥណទាន? តើការខ្ចីលុយតាមឥណទានប្រភេទនេះអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីខ្លះ? មានហានិភ័យអ្វីខ្លះ ដែលអ្នកស្តាប់គួរដឹង ហើយគួរចៀសវាង?
ការសិក្សាទីផ្សារ និងការរៀបចំផែនការអាជីវកម្ម គឺជាគន្លឹះនៃជោគជ័យក្នុងការធ្វើជំនួញ។ ក៏ប៉ុន្តែ កត្តាដ៏សំខាន់មួយទៀត គឺដើមទុន។
នៅក្នុងបណ្តាប្រទេស ដែលមានសេដ្ឋកិច្ចជឿនលឿន ដើមទុនក្នុងការការបង្កើតមុខជំនួញភាគច្រើនបានមកពីប្រាក់កម្ចី ធនាគារ។ ជាទូទៅ នៅក្នុងប្រទេសទាំងនេះ ឲ្យតែអ្នកណាម្នាក់មានគំនិតល្អ មានផែនការអាជីវកម្មត្រឹមត្រូវ ទីផ្សារមានសក្តានុពល ធនាគារមិនខ្លាចនឹងផ្តល់ឥណទាន ដើម្បីយកទៅបើកមុខជំនួញនេះទេ។ ចុះនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាវិញ?
ខ្ញុំបានស្វះស្វែងរកការពន្យល់ពីសំណាក់ លោក សុខ ចន្ថា ជាមន្រ្តីធនាគារឯកជន មានបទពិសោធន៍ជាច្រើនឆ្នាំ នៅកម្ពុជា។
មុខជំនួញ មិនថាតូច ឬធំ តែងតែកើតឡើងពីគំនិតថា ចង់រកស៊ីលើវិស័យអ្វី និងពីបំណង និងឆន្ទៈ ចង់ឲ្យគំនិតនេះកើតចេញជារូបរាង បង្កើតជាផ្លែផ្កា។
មានអ្នកខ្លះ មានគំនិតចង់រកស៊ីលើរបរណាមួយដែរ ប៉ុន្តែ មានចិត្តរារែក។ ខ្លះថា ខ្លួនចាស់ពេក ហួសពេលរកស៊ី។ ខ្លះទៀតថា ការរកស៊ី មានការប្រថុយប្រថានច្រើនពេក។ ធ្វើការឲ្យគេជាបុគ្គលិកទទួលប្រាក់ខែវិញ មានប្រាក់ចំណូលជាប់លាប់ជាង ទៅរកស៊ី ដែលជួនកាល ចំណេញ ហើយជួនកាលក៏អាចខាត។
ក៏ប៉ុន្តែ ការធ្វើជំនួញ ដែលជោគជ័យ គឺផ្តើមចេញពីការយកគំនិតទាំងប៉ុន្មានដែលខ្លួនមាន មកធ្វើការសិក្សាឲ្យបានច្បាស់លាស់ មុននឹងសម្រេចបើកមុខជំនួញណាមួយ។
khmer hot news | konchab លើ ទំព័រដើម |
 | pheng darorth លើ តើត្រូវមានយុទ្ធសាស្រ្តអ្វី… |
 | Makara Rong លើ ១០និស្ស័យមិនល្អធ្វើឲ្យការ… |
| Makara Rong លើ ៩គុណសម្បត្តិ ជួយឲ្យអ្នក… |
 | Poth Hon លើ តើការខ្ចីលុយតាមមីក្រូឥណទាន… |
